امروز: سه شنبه 03 اسفند 1395 برابر با 21 فوریه 2017

تاریخچه ورزش نفت

با حفر موفقیت آمیز اولین چاه نفت در گچساران در سال 1313 شرکت نفت ایران و انگلیس به مرور و پس از محرز شدن منابع نفتی فراوان در منطقه گچساران برای ادامه حفر چاه های نفتی دیگر کارکنان تخصصی حفاری را به منطقه وارد و برای تکمیل نیرو اقدام به استخدام کارکنان بومی نمودند، ابتدا چند باب خانه کارگری و چندباب خانه کارمندی در دوگنبدان (خانه های آجری شیروانی کنار فروشگاه کارمندی) و تعدادی خانه برای کارگران و کارکنان بومی رده بالا در آبشیرین بنا نمودند و مدرسه ای به نام منوچهری نیز در آبشیرین ساخته شد. زیر مدرسه زمین فوتبالی خاکی که سه طرف آن دره بود بنا نهادند. ولی مرکز اصلی شرکت نفت منطقه بابامحمد (گچ کوروغلو) بود که ادارات شرکت نفت در آنجا مستقر بود و در کنار ادارات 111 بنگلو (خانه کارمندی) ساخته شده بود و تعدادی خانه کارگری نیز در ترک بلیچ (Tork village) بنا نموده بودند و کارگران بومی در این خانه های کارگری و در حومه بابامحمد : قلی بلیچ (Gholi village)، هادی بلیچ (Hadi village) و ترک بلیچ (Tork village) در منازل شخصی زندگی می نمودند. شرکت نفت اقدام به بنای یک باشگاه، یک استخر کوچک، درمانگاه، کارخانه یخ، کارخانه تولید نوشابه (سودا)، ساختمانی برای شهربانی و یک زمین فوتبال در کنار بنگه شماره 111 که به میدان 111 معروف بود، نمود و در واقع بابامحمد مرکز شرکت نفت در گچساران گردید، زیرا عمده ادارات، ساختمان‌ها، منازل، باشگاه و استخر در این قسمت بنا شده بود و عمده کارکنان نیز در این محل ساکن بودند (خانه‌های سازمانی و شخصی) و ساکنین دوگنبدان و آبشیرین برای استفاده از امکانات رفاهی (بهداری، باشگاه و سینما) با وسائل نقلیه ای که شرکت در اختیارشان قرار می‌داد به بابا محمد رفت و آمد می‌نمودند و به مناسبت‌های مختلف در سال‌های دهه 30 جشن هایی از قبیل سالروز ملی شدن صنعت نفت و ... در میدان 111 برگزار می گردید و همه کارکنان و خانواده هایشان در این جشن ها شرکت می نمودند. میدان، میان تپه هایی قرار داشت که خانواده ها در کنار زمین و روی تپه ها به صورت نشسته مسابقاتی که بین ادارات و کارکنان برگزار می گردید به تماشا می نشستند (شکل استادیومی داشت که زمین مسابقه در پایین قرار داشت) مسابقات دو و میدانی، طناب کشی، بالش زنی و در انتها مسابقه فوتبالی بین دو تیم منتخب شامل کارکنان برگزار می گردید. در طول جشن، ساز و دهل محلی نواخته می شد و از خانواده ها پذیرایی می شد. در دهه 30، با تشکیل کنسرسیوم شرکت نفت و باز شدن پای امریکائی‌ها به صنعت نفت ایران و نیت شرکت مزبور برای توسعه حفر چاه های بیشتر و تولید نفت بیشتر و با عنایت به اینکه منطقه بابامحمد به صورت کوه و تپه بود و امکان احداث منازل سازمانی و ادارات مورد نیاز را نداشت در نیمه دوم دهه 30 اقدام به ساختن تعداد 506 باب خانه (سنگی و آجری) و 163 باب خانه کارمندی در دوگنبدان نمودند و ادارات مورد نیاز را نیز در دوگنبدان بنا نمودند و در واقع شرکت و کارکنانش را از بابامحمد به دوگنبدان منتقل نمودند (سال‌های 1338 و 1339) ضمناً یک سینمای تابستانه و زمستانه ساخته شده بود که کارگران و کارمندان تواماً و به تناوب از آن استفاده می نمودند و قسمتی از این ساختمان را نیز به عنوان باشگاه استفاده می شد که چند میز پینگ پنگ و بیلیارد در آن تعبیه شده بود. با خروج شرکت از بابامحمد و قطع آب، برق و گاز بابامحمد توسط شرکت نفت، ساکنین روستاهای اطراف بابامحمد یعنی مردم ساکن ترک بلیچ، هادی بلیچ و قلی بلیچ (Goli village و Hadi و Tork) و بازاریان مجبور شدند به دوگنبدان (کاروانسرا) هجرت و اقدام به تهیه سرپناه در این محل نمایند. بنا به ضرورتی که مدنظر مدیران شرکت نفت قرار داشت اقدام به ساختن دو باب استخر (کارگری و کارمندی)، دو باب باشگاه (کارمندی و کارگری)، یک مسجد به نام مسجد جامع (مسجدشهیدان فعلی)، دو باب فروشگاه (کارگری و کارمندی)، دو باب دبستان (دخترانه و پسرانه)، دو باب دبیرستان (دخترانه و پسرانه) و یک زمین فوتبال در منطقه کارگری (زیر هلال احمر فعلی و درست در محلی که اکنون کوی شهید مطهری بنا گردیده) نمود. استخرها زودتر از باشگاه ها به بهره برداری رسیدند. از استخر کارگری علاوه بر شنا، برای جشن های کارگری نیز استفاده می‌شد. کارکنان فوتبالیست ادامه مسابقات خود را پس از بابامحمد در این زمین برگزار می‌نمودند (این زمین بعد‌ها به نام زمین جم معروف گردید) و بازیکنانی مانند خلیفه امیری، مرحوم قره خان بلوکی، مرحوم بهارلو، مرحوم زنگنه، مرحوم لاچین فرهادی، عبدالرضا شهنی و ابوطالب عظیم الشأن و ... در دهه 30 و اوائل دهه 40 با خارجی ها و تیم هایی که از سایر مناطق نفتخیز و شهرستان‌های همجوار (گناوه، بهبهان) برای انجام مسابقه می آمدند مقابله می نمودند. مسابقات با حضور خانواده‌ها با شور و هیجانی خاص انجام می شد. در سال 1345 اتفاق مهمی در فوتبال گچساران رخ داد که تاکنون تکرار نشده است. مرحوم منوچهر بهرامی که فارغ التحصیل دانشسرای تربیت بدنی تهران بود و با اصول علمی ورزش آشنا بود، تیم فوتبال منتخب گچساران را از میان کارگران، کارمندان و فرزندان کارکنان شرکت نفت گچساران و همچنین بازیکنان غیرشرکتی تشکیل داد و با تمرین و ممارست فراوان آن را جهت مسابقات قهرمانی کشور آماده نمود و تحت عنوان تیم فوتبال کهگیلویه و بویراحمد در مسابقات قهرمانی کشور که در اهواز برگزار می شد شرکت نمودند که موفقیت بسیار ارزشمندی بدست آوردند. آری دلاور مردان فوتبال گچساران در مسابقات، تیم های نامداری چون خوزستان، اصفهان، خراسان و ... را پشت سرگذاشتند و به فینال مسابقات راه یافته و تنها در مقابل تیم منتخب تهران که استخوان بندی تیم ملی ایران را داشت مسابقه نهایی را واگذار نمودند و به مقام نایب قهرمانی کشور عزیزمان ایران نائل شدند.

اعضاء تیم فوتبال را فاروق فتاحی، حسینعلی قیالی، محمود اسکندری، فرامرز فرامین، فردوس اشکبوسی، هوشنگ حمیدی پور، دکتر صفریان، فرخ زمانی، ابراهیم ویسی زاده، محمد نریموسایی، بهرام اصفهانی، خداقلی مرادی، کریم بنی سعید، قربانعلی عباسی، هرمز کریمی، اله بخش بهرامی و ... تشکیل می دادند و مربی ایشان نیز منوچهر بهرامی بود. اعضای تیم فوتبال تهران را فرامرز ظلی، محمد رنجبر، حسن حبیبی، میرزایی، محراب شاهرخی، مصطفی عرب، اکبر افتخاری،‌ کنتسانت ها راطونیان،‌ غلامحسین ساعدی، کرم نیرلو،‌ غلام وفاخواه، حمید امینی خواه و ... تشکیل می دادند.

باشگاه های شرکت نفت گچساران در سال 1346 تکمیل و مورد بهره برداری قرار گرفت. باشگاه کارگری به نام مهرگان و باشگاه کارمندی به نام نفت. از سال 1346 تا سال 1357 تیم منتخب کارگران، کارمندان و فرزندان ایشان در مسابقات مناطق نفتخیز که اکثراً به نام مدیرعامل‌های شرکت های مناطق نفتخیز و مدیرعامل شرکت‌های نفت ایران بود به صورت رفت و برگشت و بعضاً به صورت مجتمع برگزار می شد، مسابقه می دادند. کارگران که از جمعیت بالائی نسبت به کارمندان برخوردار بودند در اوائل دهه 50 تیم فوتبال باشگاه مهرگان را به وجود آوردند و در مسابقات باشگاهی و دسته جات آزاد شهرستان گچساران شرکت می نمودند. در آن هنگام تیم هایی مانند تاج (استقلال)، پرسپولیس، جم، پاس (آبشیرین)، دارائی، ملوان، هما و ... به همراه مهرگان در مسابقات حضور داشتند. ولی باشگاه نفت فاقد تیم فوتبال بود و فعالیتش در رشته های بیلیارد، پینگ پنگ، تنیس خاکی و ... بود.

جا دارد اینجا از کسانی که در اواخر دهه 40 و دهه پنجاه در اشاعه فوتبال گچساران سهمی داشتند یاد کنیم، آقای اندامپور رییس خدمات اجتماعی شرکت نفت، رجب فنی، مهندس صفی خانی، خلیلی، دادخواه، اصفهانی، بنی سعید، شهباز دهقان، لرکی، کارگری، فرامین، جعفری، بیگدلی، موسی خانی، قیالی، نورالهی، مودت، دره شوری، نظرپور، امیریان، جمعه مرادی و چریکی، شریفی، حاجی زاده، شیرانی، فارسیمدان، جانی لران، طاهرزاده، بلوکی، یوسفی و ... .

در سال 1350 مرحوم حسین دریایی از مسجد سلیمان به گچساران انتقال یافت و به عنوان رییس حسابداری شرکت‌های نفت گچساران مشغول بکار شد، درسال 1351 به پیشنهاد مرحوم منوچهر بهرامی مدیرکل تربیت بدنی کهگیلویه و بویراحمد (که حق بزرگی به گردن ورزش گچساران و استان دارد) آقای حسین دریایی به سمت رییس هیئت فوتبال شهرستان گچساران منصوب شد و ایشان مسابقات باشگاه‌ها را در همان زمین کارگری (زمین جم) برگزار می نمودند و مسابقاتی نیز در رده جوانان برگزار می شد و تیم های باشگاهی و دسته جات آزاد در این سال‌ها با کمک مسئولین نفت، هیئت فوتبال و تربیت بدنی و همت سرپرستان باشگاه ها تیم های مختلفی از جمله ایرانجوان بوشهر، برق شیراز، شاهین اهواز، سپه آبادان که بعضاً در لیگ های 1 و 2 جام تخت جمشید حضور داشتند را در همین زمین خاکی به مبارزه می طلبید. تیم های شهرستان بهبهان، آغاجاری، مسجدسلیمان، ماه شهر و ... دیگر مهمانان فوتبال گچساران بودند.

در سال 1352 مرحوم حسین دریایی اولین تیم فوتبال باشگاه نفت را به وجود آورد و خود ایشان به عنوان کاپیتان و دفاع چپ در زمین حضور می یافت و به عنوان همه کاره تیم مسئولیت اداره تیم را به عهده داشت و از یاری حیدر شریفیان مسئول ورزش وقت و عباس یزدانپرست رییس خدمات اجتماعی شرکت نفت برخوردار بود.

در صندوق عقب ماشین آقای دریایی همیشه توپ، تور فوتبال، گچ و سیمان خط کشی و لباس تیمی وجود داشت و از امکانات هیئت فوتبال، سایر تیم های گچسارانی مانند پرسپولیس، تاج، ملوان، جم، دارائی، پاس، رستاخیز و ... را نیز بی بهره نمی گذاشت. در اوایل دهه 50 مرحوم زنده یاد بهرامی نسل جدید فوتبال را با  اعزام مربیان جوان به کلاس‌های مربیگری ملی و بین المللی، تربیت نمودند که این مربیان دوره دیده سال‌های طولانی رهبری تیم های باشگاهی و تیم های منتخب جوانان، نوجوانان ، امید و بزرگسالان شهرستان و استان را به عهده داشتند و فوتبال علمی را به بازیکنان تیم ها آموزش دادند و فوتبال شهرستان و استان رونق بیشتری یافت. از جمله مربیان نسل جدید آن دهه (50) آقایان حسینعلی قیالی، علیرضا نظری، غلامعباس شریفی، قربانعلی شیرانی، برزو پناهی، جمعه مرادی، بهرام لرکی، حمداله بهمنی و ... بودند که سهم بسزایی در پیشرفت فوتبال ایفا نمودند و هرکدام سال‌های متمادی تیم های باشگاهی شهرستان، تیم های منتخب شهرستان و استان را در مسابقات کشوری هدایت کردند. حسین دریائی به عنوان رئیس هئیت فوتبال گچساران و منوچهر بهرامی مدیر کل تربیت بدنی استان در سال‌های 55 و 56 استادیوم تختی را تکمیل کردند. تیم فوتبال نفت با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 57 همچنان به فعالیت خودش ادامه داد و در مسابقات شهرستان به همراه تیم های شاهین، پرسپولیس، بابک، زاگرس، جم، وحدت، ایران 57، پاس، ملوان، مهرگان هما، والفجر، استقلال، شاهد، دارائی، مهاجرین و ... در رده های نوجوانان، جوانان، امید و بزرگسالان شرکت می نمودند. در این سال‌ها سرپرستان و مربیان غیر وابسته به شرکت نفت با از خود گذشتگی هزینه تیم های خود را تامین نمودند و تعداد تیم ها در مسابقات دسته 1، 2 و 3 به بیش از 30  تیم می رسید.

در اوائل دهه 70 حیدر شریفیان رئیس امور ورزش منطقه گچساران به اهواز انتقال یافت و عباس فتاحی مسئولیت ورزش شرکت های منطقه گچساران را به عهده گرفتند، با انحلال تیم های شخصی به علت مشکلات مالی، مسئولیت تیم های شهرستان در رشته های مختلف ورزشی، از قبیل کشتی، بوکس، واترپلو، پینگ پنگ، تنیس، بدمینتون و فوتبال به عهده شرکت نفت قرار گرفت و ورزشکاران جذب باشگاه نفت و گاز گچساران شدند و در اکثر رشته های ورزشی تیم های نفت و گاز گچساران به عنوان نماینده شهرستان گچساران و استان در مسابقات کشوری شرکت می‌کردند که در بسیاری از رشته ها مانند پینگ پنگ و واترپلو به مقام قهرمانی و نایب قهرمانی ایران دست یافته و در مسابقات باشگاه‌های آسیا تیم واترپلو نفت و گاز گچساران به مقام نایب قهرمانی باشگاه‌های آسیا دست یافت. تیم فوتبال نفت و گاز در رده های نوجوانان، جوانان، امید معمولاً قهرمان استان می شد و در مسابقات کشوری به عنوان نماینده باشگاه‌های استان کهگیلویه و بویراحمد شرکت می کرد. جا دارد از کسانی که در دهه 70 در فوتبال باشگاه نفت و گاز به عنوان مربی، سرپرست و مسئول ورزش زحمت کشیدند یاد شود، آقایان حیدر شریفیان، جمشید بشاگردی، صفدر بنده، یداله حیدری، قربانعلی شیرانی، غلامعباس شریفی، حسن کیامرثی، حمزه ناظری، عبدالحسین عبداله نژاد، بهارلو و ....

منطقه نفتی گچساران از سال 1380 بر اساس مصوبه وزرات نفت و مناطق نفتخیز جنوب به شرکت بهره برداری نفت و گاز گچساران تبدیل شد و پس از آن انجام مسابقات فوتبال باشگاهی کشور (لیگ برتر، لیگ دسته یک، لیگ دسته 2)، تیم های نماینده استان می بایست در مسابقات منطقه ای (دسته 3) شرکت نموده و به دسته 2 صعود نمایند که متأسفانه تلاش تیم های استان از جمله نفت و گاز برای صعود به جایی نرسید. فدراسیون فوتبال که قصد توسعه فوتبال را در همه نقاط ایران داشت یک سهمیه به استان اعطاء نمود و در سال 1387 تیم فوتبال شهرداری یاسوج به مسابقات دسته دوم باشگاه‌های کشور راه یافت که در سال 1390 موفق شد به دسته یک کشور (جام آزادگان) راه یابد. با پیگیری مسئولین وقت ورزش گچساران آقایان ابوالحسن غلامی و اسکندر ملک زاده، مدیر عامل وقت شرکت بهره برداری نفت و گاز گچساران آقای مهندس رحمتی و حمایت های آقای سیف اله جشن ساز مدیر عامل وقت شرکت نفت ایران، که علاقه فراوانی به مردم شهرستان گچساران دارند، موافقتنامه انتقال یک سهمیه باشگاهی دسته 2 با فدراسیون فوتبال اخذ گردید و از سال 1388 تیم فوتبال باشگاه نفت و گاز گچساران در مسابقات دسته دوم فوتبال حضور یافت که با اهتمام مسئولین اداره ورزش و جوانان شهرستان گچساران آقای اسماعیل پناهپوری و مربیان، سرپرستان، بازیکنان و حمایت بی دریغ مردم فوتبال دوست گچساران طی یک برنامه بلند مدت 4 ساله در سال 1392 موفق به صعود به مسابقات لیگ یک فوتبال کشور (جام آزادگان) گردید. جا دارد از مربیان (کسانی که در رده های پایه و بزرگسالان نفت به پرورش فوتبالیست ها پرداختند)، سرپرستان و مسئولین ورزش نفت و شهرستان که در سال‌های منتهی به صعود تیم نفت و گاز گچساران به لیگ یک فوتبال با این مجموعه همکاری داشتند نیز یادی شود. قربانعلی شیرانی،‌ عبدالحسین عبداله نژاد، حمزه ناظری، حسن کیامرثی، غلامعباس شریفی، حسینعلی قیالی، سعید قنواتی، حسن عنبریان، محراب شهبازی، فرزاد نیک منش، بهمن فرازمند، عیسی اکرمی، حسن سالمی، حبیب خدریان، نادریان و ... مربیان و آقایان سعید غلامی به عنوان رئیس شورای ورزش و جهانبخش عنبریان به عنوان مسئول ورزش قهرمانی شرکت نفت و گاز گچساران، اسکندر ملک زاده رئیس امور ورزش نفت گچساران، محمد حبیبی نژاد به عنوان رئیس هیئت فوتبال نفت گچساران، جمال شاهینی دبیر هیئت فوتبال نفت و گاز گچساران و فرهنگ علیزاده (سرپرست تیم)، رؤسا و دبیران هیئت فوتبال از ابتدای تشکیل هیئت (اوائل دهه 50) آقایان حسین دریائی، محمدعلی فولادی،‌ سعید حیدری، یداله حیدری، جمشید بشاگردی،‌ محمدی، حسین زاده، قاضی فر، خادمی و ... بودند که بی شک تلاش فراوانی برای فوتبال گچساران داشتند. در پایان برای پیشکسوتان مربیان، سرپرستان و مسئولینی که نام آنها از قلم نگارنده جا ماند و اسامی آنها نوشته نشد، آرزوی سلامتی و موفقیت می شود.

نگارنده : غلامعباس شریفی

نظرات  

 
+1 #4 اصفهانی 1395-08-14 14:42
بهرام اصفهانی استوره ی فوتبال گچساران در 95/8/1 در گذشت. لطفا مطلبی در خصوص ایشون بگذارید.
روحش شاد.
نقل قول
 
 
+1 #3 محمد محمد دشتکی 1394-08-06 08:31
جناب شریفی خوب بود نامی ازبنده مریی وتاسیس کننده تیم هما با توجه ب اینکه خودم ازفرزندان شرکت نفت بودم -پدرم مرحوم فرارز محمدی بهره برداری کار میکر
د وازنوجوانان وجوانان وبررگسالان در اقبال اقای طلاور وپاس لرکی و مهرگان جمعه مرادی بازی کردم وسپس تیم هما را با هزینه شخصی تاسیس کردم بعد بدلیل حضور در حوزه علمیه از فوتبال کناره گیری کردم البته بعد تیم را مرحوم چنگیز یوسفی بدست گرفت برده میشد گزارش شماخیی خوب و حال و هوای ان رو های فوتبال را بما داد با تشکر
نقل قول
 
 
+2 #2 مهاجر 1393-11-18 18:01
با سلام جناب آقای شریفی فکر میکنم بزرگترین خدمت را می توان گفت تیم فوتبال مهاجرین به فوتبال گچساران کرد که فوتبال گچساران مطرح شد که متاسفانه از آن یادی نکردید .
نقل قول
 
 
+3 #1 امیر همایون مردانی 1393-10-05 19:55
ممنون از سایت خوبتون
نقل قول
 

اضافه کردن نظر

اخبار